Valkiria Network | V-Game | Gry komputerowe | Ogniem i Mieczem | Gry fabularne | Dzikie Pola | Neuroshima | Świat Mroku | Warhammer
Film | Star Wars | Literatura | Andrzej Pilipiuk | Jacek Komuda | Zmierzch | Komiks | Planszówki | Karcianki | Wędrowycz | Bitewniaki | II wojna światowa
Valkiria - Polub nas na Fejsie
  
Wielka Historia Świata Warhammera - Tom I - 3. Czasy Wielkich Slanów
Czasy Wielkich Slannów
 04-12-2004, 23:54
 Yavar Marrond
 7345 x przeczytano

CZASY WIELKICH SLANÓW (-7500 do –4500 KI)



To właśnie z klęskami ras zamieszkujących Wszechświat w Wielkiej Wojnie Galaktycznej z Chaosem wiąże się przybycie Wielkich Slannów (- 7500 KI), których inżynierowie wybrali tę peryferyjną (zdaniem astronomów) w galaktyce planetę jako „bazę przeskokową dla jednostek armii, wspomagających gwiezdną flotę bezpośrednio przy nowej, cofniętej linii frontu” (jak czytamy w pracach naukowych Teclisa ofiarowanych ludziom, a sporządzonych na bazie starożytnych, nieistniejących już elfich manuskryptów, które zostały utracone podczas wojen z mrocznymi elfami). Wielcy Slannowie dokonali takiego właśnie wyboru najpewniej dlatego, iż ich sojusznik w wojnie, „Pradawni”, doskonale zorganizowali już tę planetę, a w okolicy nie było żadnych innych ciał niebieskich, na których istniałaby jakaś rozwinięta cywilizacja. W ogóle przed klęskami w Wielkiej Wojnie cała galaktyka, w skład której wchodzi nasza planeta, nie była skolonizowana – uczynili to dopiero, ocalali z pochłoniętych przez Choas planet, emigranci szukający nowego domu.
Jak opisują stare pisma z Ulthuanu, to wtedy wybudowano drugą bramę biegunową: ułatwiającą większą częstotliwość przepływu statków podróżujących po całej galaktyce. Wielcy Slannowie przybyli w znacznie większej liczebności niż „Pradawni”, miasta zmienili w warownie, założyli bazy wojskowe i centra prac laboratoryjnych (główna ich baza militarna miałaby się mieścić gdzieś w środkowej Lustrii – do dziś nie odkryta). Wielcy Slannowie zdominowali „Pradawnych” przejmując władzę. Stało się to bez oporu ze strony dotychczasowych panów prawdopodobnie dlatego, iż załamanie się frontu galaktycznego doprowadziło do zniszczenia większości planet centrum cywilizacji „Pradawnych” i ich pozycja we Wszechświecie zdecydowanie osłabła. Slannowie kontynuują i rozszerzają prace inżynierów biologicznych „Pradawnych”, ma miejsce tzw. Druga Ikra – powstają Slannowie, najpotężniejsi z lizardmenów, tworzeni z wyglądu na podobieństwo Wielkich Slannów (można przypuszczać, że skoro była taka tendencja, to saurusi lub skinkowie powstali na podobieństwo „Pradawnych” – ale brak dowodów na taką koncepcję, więc wygląd „Pradawnych” pozostaje zagadką). Inżynierowie Wielkich Slannów tworzą też kilkanaście innych gatunków lizardmenów – lądowych, morskich i powietrznych (najprawdopodobniej ze względu na różne przeznaczenie taktyczne).
Ciągłe wieści o kolejnych porażkach na froncie, utracie całych systemów planet i zbliżaniu się wojny, powodują, że Wielcy Slannowie decydują się na rewolucyjne rozwiązania. Około -6500 KI korygują i regulują sposób orbitowania planety, czym doprowadzają do nagłego ocieplenia się klimatu – ich technologia sprawia, iż nie dochodzi do katastrof naturalnych, a tylko Zlodowacenie ustępuje nagle i łagodnie (niektóre źródła: Kronika Drachenfelsa, mity lizardmenów podają precyzyjnie rok – 6485 KI). Umożliwiają tym samym kolonizację całej planety – by w razie inwazji Chaosu dłużej mogła stawiać opór. Decydują się także na najważniejszy krok dla ludzkości – postanawiają wykorzystać autochtonów jako pierwszą zaporę przed Przedwiecznym Złem (Chaosem). Dzielą najliczniejszą i najszybciej się rozmnażającą rasę – ludzi – na plemiona, które przesiedlają na różne kontynenty. Stymulują ich przyrost naturalny i przystosowanie genetyczne do nowego terenu - w ten sposób ludzie różnicują się kolorem skóry i nieznacznie budowa ciała na rasy: czerwoną (Nowy Świat, wyspy pobrzeża Lustrii), czarną (Południowe Krainy), żółtą (Kitaj, Nippon) i odmiany białej barwy (zróżnicowaną w odcieniach na terenie głównie Starego Świata i Arabii). Wielcy Slannowie nie stymulują jednak rozwoju ludzi – uważając, że potrzebują jedynie skutecznej zapory (mięsa armatniego) do spowolnienia marszu Chaosu, nie dostrzegając, jakie możliwości tkwią w tej rasie. Krwawo rozprawiają się Wielcy Slannowie z członkami innych cywilizacji, którzy żyjąc w Starym Świecie kreowali się na bogów i przekazywali rdzennym ludom potężną wiedzę. Resztki osobników innych ras przybyłych z gwiazd podporządkowują się Dawnym (Wielkim – nazwa stosowana wymiennie) Slannom, giną lub uchodzą w góry Starego Świata, gdzie żyć będą jeszcze bardzo długo, wymieniając głównie z krasnoludami - które skolonizują te tereny - swoją ogromną wiedzę za ochronę i dobra materialne. Przyczynią się tym samym do rozwoju cywilizacji krasnoludów i niektórych plemion ludzi. Niektórzy z nich po śmierci weszli do panteonu bogów ludów, z którymi współdziałali, ale niemożliwe pozostaje dziś określenie ze stuprocentową pewnością, które z bóstw mają taką właśnie proweniencję. Wielcy Slannowie zdecydowali pozostawić na terenie Starego Świata krasnoludy i ludzi, jednak rozważając miejsce, w które mogliby przenieść elfy. Naukowcy Dawnych Slannów odkryli ich niezwykle zdolności, podatność na magię, chłonne umysły. Podjęto decyzję o stymulacji rozwojowej właśnie tej rasy, choć zapewne badacze odkryliby niewiele gorsze predyspozycje u ludzi i krasnoludów, gdyby i im poświęcono podobne badania. Los jednak trafił na elfy, które datują swoje przenosiny na rok – 6512 KI, ale pewniejsze wydają się wyliczenia datujące je gdzieś w okolicach roku – 6250 KI.
Dawni Slannowie – niezgłębiona i niewyobrażalnie potężna rasa – wywarli ogromny wpływ na kształt naszej planety. Wykorzystując podróże międzygwiezdne sprowadzili na nasz świat liczne zwierzęta i rośliny, mogące się teraz bez przeszkód rozwijać po zmianie cyklu obrotowego planety stabilizującej klimat. Wykorzystując magnetyzm planety rozbudowali moc swoich dwóch wielkich bram (północny i południowy biegun). Bardzo owocne były także prace tzw. Wielkich Genetyków – Inżynierów, mające na celu stworzenie nowej rasy, całkowicie odpornej na Chaos. Pomimo znacznych postępów, proces kształtowania tej nowej rasy (halflingów) z powodu Wielkiego Wybuchu został przerwany. Specjalnie dla elfów zmieniono kształt wysp Ulthuanu1 na bardziej defensywny i całość ich nacji przeniesiono w nowe miejsce, rozpoczynając proces ich edukacji, przekazywania aspektów wiedzy o wszech-galaktycznej technologii (to, co dziś nazywamy wiedzą magiczną). To najprawdopodobniej Wielcy Slannowie byli kreatorami smoków, które po ich klęsce, podobnie jak inne rasy, usamodzielniły się, choć inne teorie wywodzą pochodzenie smoków od samego Chaosu. Jednak za tą pierwszą teorią przemawiają źródła krasnoludzkie. Czytamy w nich, że około roku – 5000 KI:
Grungni i pozostali pradawni bogowie (albo byli to „Pradawni”, którzy zdecydowali się pokierować krasnoludami, wobec odebrania im przez Wielkich Slannów prac nad lizardmenami albo, co bardziej prawdopodobne, ostatni z członków innych cywilizacji Wszechświata ukrywający się wśród elfów i stymulujący ich rozwój) poprowadzili krasnoludzkie ludy by skolonizować Góry Krańca Świata. Założyli dla nich stolicę Vala–Azrilungol (Karak Osiem Szczytów). Dalej czytamy, że około – 4650 KI Krasnoludy osiągnęły północne krańce Gór Krańca Świata, niektóre klany wobec przyrostu populacji udały się by założyć siedziby w górach Norski. W Górach Płaczu powstają twierdze Karak Azul i Karak Izril (Karak Azgal). I wreszcie najistotniejszy fragment: Grungni zniewala i oswaja Urmskaladraka (znany też w mitologii jako Kalgalanos), ojca wszystkich smoków. Oznaczałoby to, iż smoki faktycznie pochodzą już z epoki Wielkich Slanów – mogły być zarówno produktem genetycznym, jak i jednym z potężnych zwierząt o wysokiej inteligencji, jako sprowadzili na planetę Dawni Panowie.
W ostatniej fazie swojego panowania Wielcy Slannowie przekazali część swej wiedzy: filozofii mistycznej elfom (magia) i astrofizycznej krasnoludom (runy, inżynieria), czego potwierdzenie znajdujemy w starych zapisach obydwu cywilizacji. Nagły zwrot w kierunku krasnoludów mógł być spowodowany osiągnięciami na polu ich rozwoju, jakie odnosili inni, co Slannowie przestali już zwalczać. Wiadomo z ksiąg krasnoludów, że w roku – 6487 Grungni odkrywa dla nich podziemne pokłady rud metali i uczy je metalurgii, zmieniając już na zawsze ich charakter i styl życia. Natomiast w roku – 6456 Gronrhun (też uznany za boga) uczy krasnoludy wykuwać magiczne przedmioty i broń runiczną.
Z nieznanych powodów, może dla wzmocnienia linii obrony, Wielcy Slannowie przenieśli część populacji elfów na wyspy bliżej kontynentu Lustrii i na wybrzeże Nowego Świata. Księgi elfów opisują zetknięcie się z wielkimi miastami w dżungli, opisywane też szczegółowo przez mroczne elfy w ich księgach podróżniczych, „zamieszkałe przez setki tysięcy lizardmenów”, bogate w najprawdopodobniej przeogromne kompleksy świątynne Wielkich Slannów – po których jeszcze jedną pozostałością jest część panteonu naszych bogów – wyznań, które przejęliśmy (szczególnie elfy i lizardmeni), w zmienionych lekko formach. Prawdopodobnie z tych samych powodów kolejną grupę elfów osiedlono znów w Starym Świecie – w lasach zachodnich oraz u ujścia rzeki Reik. W roku - 4550 KI powstała dla elfów forteca Sith Rionnasc´namishathir (Gwiezdna Skała z Morza, czyli Twierdza Meteoryt) u ujścia rzeki Reik, najpewniej w miejscu dzisiejszego Marienburga.
Istnieje jeden niejasny przekaz, który mówi, iż w roku – 6250, a więc w momencie przenosin elfów do Ulthuanu, wspomniany wcześniej Kaine McBrain (pod tym imieniem wspominają go klany ludzi, Taranakh to imię z kroniki Drachenfelsa, natomiast elfy pamiętają go jako Gharra´ell´rhal´ianna Godfellowa – w niektórych legendach przekłamując raczej, iż był założycielem dynastii panującej wysokich elfów z Ulthuanu, a nie leśnych elfów z Loren) przeniknął do społeczeństwa pozostałych w Starym Świecie elfów, przyjął imię Darwina Godfellowa i nauczył je magii. Miał tez pojąć za żonę elfkę Inyahę Stormglow, która urodziła mu syna Irinnaha Godglowa – pierwszego historycznego przywódcę Leśnych Elfów. Informacja ta wskazywałaby, że Wielcy Slannowie, podczas przenosin elfów, pozostawili kilka klanów w lasach terenów dzisiejszego pogranicza Bretonii i Imperium, a późniejszy powrót części elfów i budowa Twierdzy Meteor były tylko wzmocnieniem tej społeczności. Krasnoludzkie księgi wspominają jeszcze trzech Wielkich Przedwiecznych, dziś czczonych jako bogów lub pierwszych herosów krasnoludzkiego ludu z tamtej epoki. Mówią o Grimnirze Nieustraszonym, który zwalczył lodowych gigantów, olbrzymie trolle, smoki i bandy goblinoidów (co jest oczywiście hiperbolizacją, bowiem te rasy pojawiły się dopiero wraz z nadejściem Chaosu), ale był on na pewno jednym z twórców państw krasnoludzkich, który poległ w walce z potworami zamieszkującymi góry, w czasie tworzenia podziemnych miast. Drugim wspomnianym w starodrukach jest Młodszy brat Grungniego – Bragni, który to po stracie żony w lawinie jako samotnik przemierza góry zwalczając bestie i potwory zagrażające młodym miastom – stając się wzorem i protoplastą Zabójców Trolii, Smoków i Demonów. Znajduje śmierć zabijając jednocześnie potężnego smoka Shoggotha Płomiennnego. Ostatnim wymienianym z imienia jest Skalf Blackhammer (Skalf Czarny Młot), twórca kuźni Karaz-A-Karak, który po śmierci Gronrhuna (z wyczerpania mocy), staje się kontynuatorem jego misji nauki krasnoludów sztuki metalurgii. Ginie jednak nieszczęśliwie podczas tworzenia duszy potężnej Broni Runicznej.


1Niektóre mapy uwzględniają jeszcze fakt, iż kiedyś to, co dziś stanowi wyspę Ulthuan, kiedyś stanowiło osobne wyspy: siedem głównych (którym nazwy nadała już współczesna historiografia, gdyż ich nigdy nie posiadały, jako nieskolonizowane przed połączeniem): Caledor, Sapherę, Avelorn, Cothique, Chrace, Tiranoc, i Elyrion i kilkadziesiąt pomniejszych (porównaj mapę z podręcznika do WFB, która ukazuje dzisiejszy Ulthuanu, z mapą podręcznika WFRP str. 272 – 273, ukazującą kształt wysp przed uformowaniem ich przez Wielkich Slanów). Uformowany Ulthuan okalają kolejne archipelagi wysp – co stanowi dodatkową zaporę, utrudnienie żeglugi i szturmu na centrum państwa.

*Elyrion i kilkadziesiąt pomniejszych (porównaj mapę z podręcznika do WFB, która ukazuje dzisiejszy Ulthuanu, z mapą podręcznika WFRP str. 272 – 273, ukazującą kształt wysp przed uformowaniem ich przez Wielkich Slanów). Uformowany Ulthuan okalają kolejne archipelagi wysp – co stanowi dodatkową zaporę, utrudnienie żeglugi i szturmu na centrum państwa.


Dalej - 4. Wielki Wybuch
Spis treści

Redakcja: Derbeth

Informacje dodatkowe:
 

Ocena artykułu:
Ten artykuł jak dotąd oceniło 2 żołnierzy, średnia ocena: 5.
Skomentuj:
Nie posiadasz uprawnień by dodawać komentarze.
   

Witaj na stronie Komandorii Warhammera!
Jeśli chcesz przysłużyć się Cesarzowi, zgłoś się do dowódcy w celu zyskania kolejnych wskazówek!
Profil użytkownika
Pseudonim

Hasło

Zapisz login

Przypomnij hasło!
Rejestracja

Szukaj

Nowości w V-Sklepie




Na służbie:
Żołnierze: 0

Cywile: 61

Statystyki wizyt:
Wizyty: 3451204
Dziś gości: 170
Ten miesiąc: 13083
Rekord gości: 43842
Gości wczoraj: 175