Valkiria Network | V-Game | Gry komputerowe | Ogniem i Mieczem | Gry fabularne | Dzikie Pola | Neuroshima | Świat Mroku | Warhammer
Film | Star Wars | Literatura | Andrzej Pilipiuk | Jacek Komuda | Zmierzch | Komiks | Planszówki | Karcianki | Wędrowycz | Bitewniaki | II wojna światowa
Valkiria - Polub nas na Fejsie
  
Karak Osiem Szczytów
 04-08-2007, 09:14
 Cino
 5614 x przeczytano

Historia
Serce twierdzy zostało ukończone w –2938, jednak główne prace trwały przez pozostałe 300 lat. Karak Osiem Szczytów rozrastała się nadal przez kolejne 4000 lat, aż do rozpoczęcia Wojny o Brodę. Punktem zwrotnym w historii jest rok 2334, kiedy to fortecą zainteresowały się hordy zielonoskórych. Przez kolejne 120 lat, pomniejsze strażnice i bastiony krasnoludzkie padały pod naporem wojsk orków i goblinów, jednak Karak Osiem Szczytów nadal pozostała niezdobyta. W 2455 krasnoludzcy górnicy przez przypadek przebili się do skaveńskich tuneli, skazując twierdzę na zagładę. Pomimo wielu walk, skaveni wdarli się do kopalni, kiedy na powierzchni orki i gobliny nieustannie oblegały warownię. Krasnoludy zdały sobie w końcu sprawę z tego, że ataki z dwóch stron w końcu przełamią ich obronę, więc zablokowały wszystkie wejścia do świątyń ich przodków ze wszystkimi skarbami, których nie byli w stanie wynieść. Wtedy, pod przywództwem Króla Lunna, ocalone Krasnoludy przebiły się przez linie wojsk zielonych i zbiegły do Karak Azul. Przez kilka następnych pokoleń orkowie oraz skaveni walczyli ze sobą wiele razy, ale żadna armia nie mogła zdobyć znaczącej przewagi. Ich wykończone oraz zdziesiątkowane siły w końcu wycofały się, pozostawiając fortecę opuszczoną. Plotki o zagubionych krasnoludzkich skarbach szybko obiegły Stary Świat. Wielu poszukiwaczy dotarło do twierdzy, niewielu powróciło, a większość z nich z pustymi rękoma. Było także kilka ekspedycji krasnoludzkich, mających na celu odzyskanie straconej twierdzy. Pierwszy sukces miał miejsce około 40 lat temu, kiedy Belegar Ironhammer z klanu Angrund, potomek Króla Lunna, rozbił obóz ponad podziemną cytadelą i ogłosił się królem. Krasnoludy odzyskały wiele skarbów, ale głównym celem Belegara było odbudowanie obrony twierdzy. Większość podziemnych pomieszczeń i tuneli zostało zamkniętych. Belegar wiedział że, kiedy jego lud powróci do warowni, powrócą także orki i skaveni. Kiedy tylko umocnienia zostały zreperowane, potężna armia orków i goblinów przystąpiła do oblężenia fortecy. Oblężenie to trwało 25 lat do momentu, kiedy krewny Belegara Lord Duregar Hammerfist oraz kowal runów Hurgar Czarny poprowadzili pierwszą z pięciu ekspedycji, mających na celu oswobodzenie Karak Osiem Szczytów. Orki były przepędzane spod murów raz za razem, ale ciągle powracały. Taki stan rzeczy ma się do dzisiaj.

Budowa
Jej wspaniała architektura przyczyniła się do nadania nazwy – Vala-Azrilungol, co po przetłumaczeniu na wasz język oznacza „Królowa Srebrnych Głębin”. Miasto zostało zbudowane w wielkim, naturalnym zagłębieniu górskim, otoczonym przez osiem ośnieżonych szczytów górskich: Karag Zilfin „Góra Szepcącego Wiatru”, Karag Yar „Góra Zachodu Słońca”, Karag Mhonar „Góra Cienia”, Karagril „Srebrny Róg”, Karag Lbune „Wysoka Góra”, Karag Rhyn „Góra Czerwonego Kamienia”, Karag Nar „Góra Wschodu Słońca” oraz Kvinn-Wyr „Biała Dama”. Góry otaczające dolinę są ze sobą połączone obasztowanymi murami, za nimi znajduje się nadziemna część miasta, na stokach gór są uprawiane zboża. W centralnym miejscu doliny znajduje się cytadela, w której mieszczą się zejścia do podziemnej części twierdzy. W cytadeli mieszka król ze swoją przyboczną gwardią oraz większość mieszkańców całej fortecy. W dzisiejszych czasach opanowane są zaledwie dwa poziomy tuneli, kilka sal klanowych, komnaty króla, zejścia do głębszych kondygnacji dla bezpieczeństwa zostały zapieczętowane runami. Ponowne otwarcie poddrogi prowadzącej do Karak Azul na południu jest jednym z największych sukcesów Karak Osiem Szczytów. Trasa nadal może być na kilku odcinkach niebezpieczna. Przepaście oraz osunięte bloki skalne blokują przejście do pomniejszych tuneli poddrogi. Większe uzbrojone grupy podróżników maja szanse na przejście korytarzy bez szwanku. Poddroga na północ została zablokowana, aby uniemożliwić orkom i goblinom przejście z upadłego Karak Drazh, dzisiaj zwanego Czarna Skałą. Goście mogą wejść do Sali Widzeń tylko po pokonaniu wielkich schodów, we wschodnim skrzydle cytadeli. Chroniony przez Młotodzierzców reprezentant króla (tylko wysocy rangą oraz szlachetne klany mogą się widzieć z nim osobiście) formalnie wita gości i rozpatruje wszystkie powody przybycia do warowni. Są dwa wyjścia z tej sali – oba silnie strzeżone. Stalowe drzwi wykładane zlotem, przez które król lub jego przedstawiciel wchodzą i wychodzą z sali, prowadzą do królewskich komnat. Drugie drzwi, także stalowe, są zdobione ochronnymi runami oraz wzmocnione metalową sztabą grubą, jak potężne drzewo. Krasnoludy nazywają te drzwi Barak Khatul – „Bramy do Czyhającego Niebezpieczeństwa”. Podróżnicy, przekraczający ten próg, wchodzą do nieodzyskanych części cytadeli – tylko garstka powraca.

Problemy
Kilka tysięcy mieszkańców Karak Osiem Szczytów żyje w nieustającym stanie oblężenia. Zaledwie część podziemnego kompleksu została odbita. Kopalnie pozostają zamknięte na wypadek ataku skavenów bądź jeszcze gorszych stworzeń. Góry na zewnątrz murów są przepełnione orkami oraz goblinami. Król Belegar oraz królowa Kemma nadal marzą o całkowitym odzyskaniu fortecy. Zachęcają oni nie tylko dawnych mieszkańców do powrotu, ale także Krasnoludy z innych twierdz. Prowadzą także pertraktacje z ludźmi w sprawie obrony. Fundusze na te cele są ograniczone, jednakże czasami z Karaz-a-Karak przybywa dostawa złota. Każda jest strzeżona przez małą armię, której często towarzyszą osadnicy, zmierzający do warowni. Twierdza z otwartymi rękoma wita wszystkich podróżników. Na każdym kroku widać, że brakuje tam rąk do pracy. Potrzebni są zbrojni do patrolowania murów, rolnicy do uprawiania zbóż – przyda się każdy zdolny do pracy człowiek czy Krasnolud. Wynagrodzenie jest znaczne, ale i niebezpieczeństwo przebicia wrót wysokie. W przypadku ataku organizowany jest odwrót do cytadeli, która sama w sobie jest potężna, prawie nie do zdobycia.

Militaria
Bezpieczeństwo twierdzy było potęgowane tym, że tylko mała, gęsto usiana posterunkami droga z Przełęczy Śmierci do niej prowadzi. Razem z Karak Drazh (teraz opanowana przez orków i przemianowana na Czarna Skałę), która strzegła zachodniego końca przełęczy, mury Karak Osiem Szczytów miały kontrolę nad całą doliną. Zewnętrzną ich cześć stanowi pierwsza linia obrony. Wieże są rozmieszczone w równych odstępach. Osadzone są na nich wszelkiego rodzaju artylerie. Wielki róg jest umiejscowiony przy wschodniej bramie, aby ostrzegać mieszkańców, jeżeli obrona się załamie. Długi na pól mili, wolny pas pomiędzy budynkami, a cytadelą, potęguje właściwości obronne fortecy na wypadek, gdyby zewnętrzny pierścień murów został przełamany.

Liche bezpieczeństwo zapewnia 2000 żołnierzy strzegących murów. W sumie w skład wojsk z Karaz Osiem Szczytów wchodzi zaledwie 9 oddziałów brodatych wojowników, głównie kuszników i gromowładnych. Około 100 inżynierów z pomagierami zapewnia obsługę trzech tuzinów dział, moździerzy oraz balist, które skutecznie przerzedzają hordy goblińskich czy orkowych hord.

Kopalnie
W Karak Osiem Szczytów było wydobywane srebro, jednak srebrne żyły zostały juz wyeksploatowane. Głęboko pod twierdzą znajdują się złoża żelaza, węgla i cyny, ale z racji na duże zagrożenie ze strony skavenów oraz braku górników nie są eksploatowane.

Redakcja: Hipiss

Informacje dodatkowe:
 

Skomentuj:
Nie posiadasz uprawnień by dodawać komentarze.
   

Witaj na stronie Komandorii Warhammera!
Jeśli chcesz przysłużyć się Cesarzowi, zgłoś się do dowódcy w celu zyskania kolejnych wskazówek!
Profil użytkownika
Pseudonim

Hasło

Zapisz login

Przypomnij hasło!
Rejestracja

Szukaj

Nowości w V-Sklepie




Na służbie:
Żołnierze: 0

Cywile: 34

Statystyki wizyt:
Wizyty: 3320876
Dziś gości: 59
Ten miesiąc: 6241
Rekord gości: 43842
Gości wczoraj: 157