Valkiria Network

Terminal Główny Militarnej Sieci Valkiria to miejsce gdzie znajdziesz najnowsze informacje ze świata ogólnie rozumianej rozrywki, fantastyki i gier wideo. Poznaj nową... Lepszą Rzeczywistość! Chcesz wiedzieć więcej?

Slaider 01

Federacja V-Sieci

Valkiria Network skupia wiele stron tematycznych o różnorodnej tematyce, w tym: grach wideo, technologii, historii, literaturze i fantastyce. Chcesz wiedzieć więcej?

Slider 02

Dołącz do V-Sieci

Zarejestruj się w Valkiria Network! Przeglądaj i komentuj publikacje, dołącz do V-Game, zostań współpracownikiem lub redaktorem MSV. Chcesz wiedzieć więcej?

Slider 03

Zagraj w V-Game

Każdy użytkownik MSV w swoim profilu znajdzie zaimplementowaną grę przeglądarkową w klimacie V-Sieci. Załóż mundur i ruszaj na misję. Chcesz wiedzieć więcej?

Slider 04

Holy Potatoes!

Nasze bohaterki to ziemniaki, a cała galaktyka to jeden wielki warzywny targ. Dobry humor, kosmos, walka, dobra fabuła, to właśnie Holy Potatoes! We're in Space?!

Slider 05

Torment: Tides of Numenera

Mógłbym pisać długo o Torment, szczegółowo opisując jego fenomenalnie rozbudowany świat, przyrodę, postaci, czy fabułę, ale po co, skoro Wy sami możecie tego doświadczyć.

Slider 06

Heroes & Generals

Jeśli tak jak ja lubisz klimat II wojny światowej to koniecznie zainstaluj tę grę! Jestem pewien, że się na niej absolutnie nie zawiedziesz.

Slider 07

Necropolis: Brutal Edition

Ta gra to totalny, bezgraniczny i nieprzebrany skarbiec FE-NO-ME-NAL-NEJ zabawy, który otwiera się tak naprawdę dopiero w grze wieloosobowej.

Slider 08
Babcia Gandzia - recenzja
13-01-2014, 01:36 | 7993 x przeczytano | Zgred
W przeszłości Paulette prowadziła spokojne życie, utrzymując się z prowadzenia cukierni. Wraz ze śmiercią jej męża wszystko zaczęło popadać w ruinę. Fakt, że data jego odejścia – 11 września 2001 roku – pokryła się z tragicznym atakiem na World Trade Center nie pozwoliło to Paulette w pełni przeżyć żałoby po mężu. Co roku, próbując w ciszy wspominać ukochanego, jej uwaga zostaje rozproszona dochodzącym zewsząd wspominaniem ofiar z amerykańskich wieżowców. Główna bohaterka to zacietrzewiona ekscentryczka w podeszłym wieku. Jest rasistką i za wszystkie nieszczęścia Francji, w tym także swoje, obwinia imigrantów. Jest rozgoryczona swoją sytuacją materialną i na każdym kroku wyszukuje pretekstów do krytykowania przyjezdnych. Jak na ironię jej lokal został wykupiony przez Chińczyków i przerobiony na bar orientalny, sąsiadami są praktycznie sami imigranci, a jej córka ożeniła się z ciemnoskórym policjantem i ma z nim dziecko - mulata. Sytuacja diametralnie się zmienia gdy babcia zauważa, że może poprawić swój byt handlując haszyszem.

Francuskie komedie produkcje, z którymi do tej pory się zetknąłem, oferowały zawsze coś więcej niż tylko dawkę dobrego humoru. Babcia Gandzia to także wyjątkowy film, wchodzący z widzem w dialog i zmuszający do refleksji. Tematem zastanowienia się jest fakt moralności działań Paulette. Dzięki zarabianiu z handlu narkotykami poprawia ona swoją sytuacje materialną, przechodzi wiele zmian i zaczyna akceptować otaczającą ją rzeczywistość. Moim zdaniem problemem jest jednak niedopracowany scenariusz. Nie da się jednoznacznie wychwycić, który moment powoduje autorefleksję u głównej bohaterki. Jej życzliwość wzrasta wraz z ilością pieniędzy, a cała metamorfoza zachodzi bardzo gwałtownie i jest nienaturalnie przejaskrawiona. Da się wyczuć pewną niekonsekwencję w wybieleniu postaci Paulette.

Kontrowersji w Babci Gandzi jest wiele, ale niewątpliwie są to tematy ważne. Reżyser filmu porusza problemy z jakimi boryka się współczesne społeczeństwo we Francji. Marne emerytury, ciężki los starych ludzi, nielegalna dystrybucja narkotyków, spięcia Francuzów z imigrantami to tylko wierzchołek góry lodowej tematów, które do worka wrzucił reżyser Jérôme Enrico.

Polecam ten film widzom mającym ochotę na zabawną, ale niebanalną komedię. Bardzo przekonująco tytułową bohaterkę zagrała, zmarła niewiele czasu po zakończeniu zdjęć, Bernadette Lafont i to głównie dzięki jej roli Babcia Gandzia pozwala być zadowolonym po zakończonym seansie.

Autor:
Jakub Krasny

Dziękujemy sieci kin Cinema City za udostępnienie biletu recenzenckiego.




gatunek:
Komedia
produkcja: Francja
premiera: 26 grudnia 2013 (Polska) 16 stycznia 2013 (świat)
reżyseria: Jérôme Enrico
scenariusz: Jérôme Enrico Laurie Aubanel Cyril Rambour Bianca Olsen

Ocena:
 
ogólna
70%
 
Ocena końcowa: 70%
 

 
Skomentuj:
Nie posiadasz uprawnień by dodawać komentarze.
   $$5#3... transmisja przerwana...